De laatste twee uur van de recordpoging is boots vd Ploeg in de kou een heuse BBQ aan het klaar maken geweest. Beenhammen, saté, sausjes en broodjes. Om half twee komen er steeds meer mensen naar het vlot gelokt door liedjes. Geschreeuwd, gezongen, het ene wat meer verantwoord dan het andere. Voor de leerlingen is het zwaar om een evenwicht te vinden tussen vermoeidheid, de eindstreep die in het zicht komt, de euforie, de armen van je moeder op 20 meter afstand en nog niet er heen mogen.De laatste minuut tellen we samen af. De loco burgemeester van Harlingen spreekt lovende woorden over de recordhouders, ik krijg bloemen voor het organiseren. En dan kan er eindelijk geplast worden.
De pakken die ze aan hebben gehad worden uitegedaan, het zijn bijzonder goede pakken. IJswater, sneeuwstorm, condens in het vlot, de pakken hebben iedereen warm gehouden. Wat een uitvinding.
Voor ik het weet zijn de meesten weg, ik heb niet eens de kans gekregen iedereen persoonlijk te bedanken. Dat doe ik maandag dan maar en vanaf deze plek.
Iedereen die meegewerkt heeft, leerlingen, docenten, hofmeesters, bootslui ouders en vrienden.
Dank jullie wel voor een geslaagd evenement.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten