Onrust en saucijzenbroodjes

18 december

De grote kerstmarkt op de MAH komt er aan. Allemaal stalletjes met lekkere hapjes en bijzondere liflafjes. Dat kom je op geen enkele school tegen. De hofmeester is er met zijn team al weken van te voren mee bezig en de zeeliedenraad brengt zijn lessen in de kombuis door. Prima opleiding voor de kerst- en nieuwjaarstijd later aan boord.
Tussendoor hebben ze in de kombuis ook nog aan ons gedacht. De koelkast van Margje zit vol met Amerikaanse stamppot, macaroni en snert. De kuip staat vol met drinken en eten voor de roeiers en dit varieert van appels, broodjes ham en kaas, tot warme worsten en saucijzenbroodjes.

Op het Heegermeer merken we dat de Zuidooster die we net nog comfortabel in de rug hadden, nu dwars op de bootjes ligt. Het is stikdonker en de batterijen van de lampjes van de vletjes worden zo een uurtje voor het ochtendgloren wel heel erg vaag. We hebben een vletje dat stuurboord achter ons roeit, ze gaan flink door en, gewend geraakt aan de goede verzorging van de afgelopen dagen, vragen ze om wat warms te eten. Dat geven we ze. Ze eten de lekkernij op en opeens merken ze dat ze de aansluiting met de boot zijn verloren. En ze zijn niet de enigen. De lage vletjes hebben het moeilijk met het houden van tempo en het varen van een bovenwindse koers is bijna een onmogelijke opgave zo in het donker.
We pikken de bootjes op, eentje zelfs bijna van lagerwal en zetten de roeiers in de warme stuurhut of de kuip met genoeg te eten. Mevrouw Walta moet de handel zelfs fysiek beschermen tegen deze nachtelijke eters. Een uurtje later is het opeens licht, we varen de Inthiemasloot in bij het fietspontje wisselen we de crew. De zon komt er bij en opeens blijkt maar weer hoe anders het leven kan zijn als de zon schijnt. De schoolbus weet ons ook steeds beter te vinden en al snel roeit deze ploeg richting Workum. De brugwachter van Pro Rail, die zelf ook een actie heeft voor Serious Request, draait voor ons de spoorbrug en Tom, de brugwachter van de week van Workum staat ons al op te wachten bij de volgende brug. Toch nemen we tussendoor even te tijd om de schipper der schippers oud-collega Visserman aan boord te nemen. Voor we het weten staat hij te sturen en dat geeft ons, de bemanning van Margje, even de tijd om een pas op de plaats te maken. Heerlijk want, drie dagen en twee nachten niet slapen, ok ok, twee uur geslapen, gaat je niet in de koude kleren zitten.

Gaat het wel goed met die meneer?

17 december

Gaat het wel goed met die meneer? De bemanning van een vletje, 4 man sterk, maakt zich ernstig zorgen over de uitingen van de meneer in het andere vletje. Die meneer is Matthijs en hij heeft zich zelf voor een uitdaging van 8 km wrikken van Heeg naar Sloten aangemeld. Daarvoor heeft hij een sloepriem laten aanrukken en een overlevingspak aangetrokken.
Van Heeg naar Woudsend gaat alles prima, als ervaren buitensporter en nog ervarener zeeverkenner zit wrikken hem in het bloed en de golfjes in de slootjes doen hem niet zo veel. De grootste uitdaging, lijkt het, om niet uit zijn overlevingspak te drijven van het zweet.
Op het Slotermeer wordt het echter een ander verhaal. De koppige korte golven uit het Zuidoosten en de onverlichte betonning maakt het een stuk onduidelijker en moeilijker koers te houden. In overleg besluiten zowel roeiers als wrikker zich op de goed zichtbare toren van Spannenburg te concentreren, de enige GPS is die in de RIB en die vaart dan ook heen en weer tussen roeiers en wrikker.
Margje is in Woudsend achter gebleven met een vletje dat in de slootjes al moeite had met de toenemende Zuidooster.
Dit blijkt ook aardig in de wind te zijn en ze vorderen gestaag, zij het dus onder het genot van enige krachttermen uit het vletje van Matthijs. De aankomst is glorieus. Zowel roeiers als wrikker mogen tevreden zijn over het traject dat met alle slingers in de Wijmerts eerder 10 dan 8 km was. In Sloten worden zij afgelost voor alweer 10 km richting de Heeger Jachthaven, maar die is met de wind mee, en die ploegen komen dan in Heeg ook een stuk verser uit de boot.
We besluiten de stad Stavoren links te laten liggen. We willen vandaag nog naar huis!

De Zwette

17 december

De Zwette is normaal de start van de Elfstedentocht. In het donker schaatsen ze dan richting Sneek, de eerste van de Elf steden. Voor ons zal het al de vierde stad worden. We hebben geluk, de zon schijnt, al staat hij bijzonder laag aan de horizon, en er is nauwelijks wind. We wisselen bij het eerste bruggetje aan een mooie steiger, de tweede wissel is in Scharnegoutum, best een eind roeien zo de schemer in. Omdat we wat achterlopen op het schema zijn onze roeiers wat kort van stuk deze etappe naar Sneek. En nu het vocht wat lager komt te hangen over de velden, er een beetje wind is, is het best lastig koers te houden. Wat hier en daar een botsing tot gevolg heeft met de bootjes.
Na een oponthoud bij de noorderrondweg bij Sneek is de brugwachter van Sneek het zat. Hij had ons vanmorgen al verwacht en kan natuurlijk niet bevroeden wat ons ophoudt. We hebben het verkeerde telefoonnummer want mijn telefoon met goede nummers vertikt het en we kunnen hem niet bereiken. Gelukkig is daar op de wal Engel Terpstra die de moed er in houdt bij de brugwachter en als hij ons uiteindelijk kan  bereiken, kunnen we alsnog door de brug.
Maar op de Track & Trace kun je zien dat we al aan plan B bezig waren, om Sneek heen. Via het PM kanaal en de Jeltesloot naar Heeg. We zijn niet voor 1 gat te vangen..... Gelukkig mogen we door Sneek en in IJlst wisselen we nog een keer en dan gaan we op naar Heeg. De fans in IJlst stonden er al even. We zijn enorm blij met deze support!

Harmonie

17 december

Het is ff doorroeien maar dan heb je ook wat. Wisselen in Wyns is een hele onderneming. De bus van school had de hele provincie doorkruisd en toen ze in zicht kwamen, ging dat met de deuren open, en gillend kwamen ze de straat binnen. De ploeg die afgelost wordt hang i.p.v. in de gordijnen in de plaatselijke speeltuin. De wipkip is favoriet maar van de schommel kun je heerlijk afspringen.
De motor van Margje hadden we aangelaten maar die draait nu al een uurtje stationair terwijl we voor de wal liggen. We hadden 'm beter uit kunnen zetten. Door naar Leeuwarden waar de brugwachter, inmiddels voor de tweede keer op de brug, vol ongeduld op ons wacht. Net buiten Leeuwarden vindt de bemanning een verrassing in het water, een drijvende bloempot. Ik ben enorm verguld met deze 'tropische verrassing in chocoladesaus'. Die komt in mijn tuin met wat kerstrozen als we weer thuis aangekomen zijn van deze onderneming.
Door Leeuwarden heen loopt alles als een tierelier, de roeiers gaan eerst en Margje loopt met de brugwachter mee door de stad heen. Langs de Harmonie waar we ons zelf in de ramen van het theater weerspiegeld zien. Ondertussen is ook deze ploeg onder het toeziend oog van de zon weer gewisseld en heeft de bus bijna een bekeuring. De politieagent is, nadat 'Brugman' met hem klaar is, coulant en onze chauffeur Hobma komt er met een waarschuwing van af.

Brugwachter L'warden mag nog even tukken

17 december

We liggen in Dokkum. Het is even wachten op de bus van school, zeker een eind rijden van de vorige wissel naar school en met een volgende ploeg weer naar Dokkum in het uiterste Noordoosten.
Hier ook de wissel van de bemanning van de RIB. We hadden onderweg naar Bartlehiem al een wissel, toen kwamen in plaats van meneer vd Berg en meneer Boersma, meneer den Haan en mevrouw Willemse de ploeg verfrissen. Nu komen de heren Hiemstra en van Veen aan boord. Na een wissel doen we meteen aan de grote broodjes en drinken uitdeelactie. En als we er bijna zijn krijgt iedereen warme chocolademelk uit de grote bruine thermoskan op de motorkist. Die wel weer terug moet naar de huisvesting donderdag want daar zit de Glühwein in voor de kerstmarkt.

De laatste vletjes doen er even over voor ze ook in Dokkum komen. We merken het duidelijk als we ploegen hebben die 'gemengd' zijn, eerste en meerdere jaars. Speel de reis maar eens af op de website, dan zie je heel mooi de rib heen en weer varen en hoe de ene wat sneller vaart dan de andere. Het wordt opeens dag. Het ene moment zoek je naar de stuurboordswal, het volgende moment kan je weer foto's maken zonder flitser. De brugwachter van Leeuwarden belt, hij zit al even op ons te wachten, en terwijl wij het idee hebben aardig op schema te liggen kruipt hij z'n bed weer in om de gemiste slaap in te halen.

Bartlehiem de wissel

16 december

Wat is het donker in de 'hel van het noorden' roerganger Bruin houdt de bakboordzijde van het vaarwater omdat hij anders niet de grens tussen water en (stenen) wallenkant ziet. De GPS op de iPad geeft goed het vaarwater aan, maar goed uitkijken blijft belangrijk. Onder het Toplicht monteren we een kartonnen rattenschild zodat het licht niet stoort op de binnenkant van het boeisel.
In Bartlehiem op zoek naar het getegelde Elfstedenbruggetje voor een fotomoment. Alles gevonden maar dat niet. Dus een gewone wissel onderaan een steil talud, onderaan een gewoon bruggetje. Iedereen een portofoon? Iedereen een overlevingspak? Iedereen een reddingsvest? Instructies? Ok dan gaan we. De colonne vertrekt richting Dokkum. Tellen.  RIB, twee toplichtjes van vletjes en wij zelf. Waar is nummer drie? We roepen naar nummer drie, die blijken de verkeerde kant op gevaren te zijn, al wisten ze dat zelf niet. Jippie, lang leve de porto's en de RIB. Vletje opgehaald, in de colonne, RIB er achteraan, op naar de brug in de Holwertervaart.

Het is half elf, normaal liggen we met de hele school al te kooi. Nu varen we met een deel door het noorden van Friesland. We rijden met een deel in de schoolbus door de weilanden op zoek naar wisselplekken. Een deel van de leerlingen maakt zich klaar op school om te gaan varen en een deel gaat inderdaad doen wat je nu meestal doet, slapen.

De zelfbedieningssluis bij Wierstersyl was een mooie afwisseling en bijzonder om mee te maken.

In de rubberboot wordt al druk getelefoneerd over de aflossing vannacht om 2 uur.

Ondertussen hebben we het niet breed in de Blikvaart. We namen de bocht naar stuurboord net iets te krap en zaten meteen vast. De KNRM heeft ons er samen met natuurkundig vernuft weer uit getrokken.

De telefoon gaat, de brugwachter van Birdaard belt en informeert waar we zijn. Hij hoorde dat wij eraan komen en biedt zijn diensten aan. We gokken om een uur of drie vier in de morgen, en dan nog eens als we terugkomen van Dokkum.

Nog twee nachtjes slapen, vaarweg verkennen

Nog twee nachtjes slapen. Tijd voor een weerbericht. Een Excel bestand en dit weekend kunnen we eindelijk de etappes gaan indelen. Vanavond maar eens op ons gemak doen. Maandagmorgen hangen ze in de school en ligt er 1 in de bus van school die iedereen heen en weer rijdt.

Volgens het BPR moet je een vergunning hebben om door Friesland te varen, met een evenement. En ondanks dat we dit project niet zo zeer als evenement zagen toen we begonnen met organiseren is het een heel evenement geworden. En dus hebben we netjes bij de Provincie een vergunning aangevraagd en die ook gekregen.

In de vergunning staat dat je het hele traject moet verkennen op vistuig en andere obstakels, en ik moet toegeven het is altijd fijn dat je weet wat voor gedoe je tegen komt. Er ligt er bijvoorbeeld 1-tje te baggeren tussen Tjerkwerd en Bolsward, en stel dat je over dat illegale fuik van de plaatselijke chef-kok heen vaart. Ook geen hobby midden in de nacht.
Dus op weg naar Harlingen met de begeleidingsvlet en ondertussen de obstakels bekijken. Er zijn vreselijker dingen om je weekend aan te besteden. Het weer is zalig en de kachel aan boord is uit gegaan. De zon warmt het wel op. Nog even en we zijn in Sneek en kunnen de Zwette verkennen.

Dinsdag, nog 6 nachtjes slapen!

Zo gaat het er uit zien, overdag dan, en keer drie! Dit is een trainingsfoto van vandaag bij fantastisch weer, we hopen op soortgelijke omstandigheden.
Vandaag ging de thermometer een flink eind de lucht in!

Smeerolie en Dieselfilters, nog 8 dagen

Met drie mensen op de begeleidingsvlet van 24 m2 en dat drie dagen lang. Met twee mensen op de RIB die we van Steemar mogen lenen van 10m2 en dat drie dagen lang. Nog 8 dagen te gaan en tijd om de motorboot klaar te maken. Radio (check), wc (check), lichtaccu's (check), motoraccu's (uh, opladen, eeeeen check), kachel (check), gordijnen weg want we varen toch dag en nacht door (check), oude voorraden van boord (check), boodschappenlijst (check). Navigatieverlichting (check) maar toch maar wat LED lampjes halen als reserve en kijken of er ook een LED variant is voor de schijnwerper, maar ik vrees het ergste.

De motor kan inmiddels aan (check), en met wat ombouwen van de stroomkabels kan de AIS ook aangesloten, en getest worden (check). Alle 5 de trackers die we gebruiken voor de volgsite aangezet en een uurtje laten werken. Je raadt het nooit, ze werken (check). Wat een beetje lastiger is: diesel en water, de gemeentelijke waterput is al afgesloten en het bunkerstationnetje hier langs de Dolte lijkt met winterslaap. Dus ben ik begonnen met een Jerrycan met 25 liter diesel per keer (check).
We krijgen vanavond steeds mailtjes van de website waarop bijgehouden wordt hoeveel er al gesponsord is. Het lijkt er op dat er jongens en meisjes bezig zijn sponsoring te ronselen.

Doneren? www.kominactie.nl/aandereis

Elke €10,00 zijn er 10 voor Serious Request en daar zijn we dan ook heel trots op. Sommigen doneren zelfs €50,-- of bedrijven hun volledige goede doelen budget. We zijn zeer vereerd dat de bekenden van de roeiers dat voor deze stille ramp over hebben. Ga vooral zo door!
Collega vd Berg gaan binnenkort even bij onze nautische sponsor Steemar kijken, de RIB opblazen en voorzien van ook een lichtje voor in de nacht.
Nog maar 8 nachtjes slapen en het is zover!

links:
Doneren
Volgen
Twitter @maracharlingen #seriousaandereis #sr13
Facebook

Rondom schijnend wit licht, nog 10 dagen

De Petter draait in de machinekamer, drie jongens uit het vierde jaar hebben hem net ontlucht en na een flinke slinger tuft hij er rustig op los. Ondanks de storm die over Harlingen raast is iedereen druk bezig. In de botenloods wordt de laatste hand gelegd aan een vletje dat mee vaart aan 'Serious aan de reis' het achterdek komt weer mooi in de verf en de riemen in de beits. Niet op de plek waar je ze beet houdt natuurlijk, want dan krijgen we allemaal blaren en dat kan onze EHBO dame er onderweg niet bij hebben.
Twee mannen uit het derde jaar komen met een mastje de klas binnen, speciaal gemaakt voor op het voordek zodat het licht er op kan als we 's nachts door Noord en Zuid Friesland varen. Er zitten nog wat punten aan, maar na een half uur flexen zijn die al heel wat minder gevaarlijk. Nu nog wat schroefdraad en wat menie en ze kunnen vastgezet worden. We mogen van Steemar in Harlingen drie toplichten lenen die er met magneten op blijven zitten. Als Maritieme Academie willen we ons natuurlijk wel aan de regeltjes van het BPR houden.
Drie jongens en een meisje uit de tweede klas komen langs voor een sponsorformulier. Dit weekend staat in het teken van het innen van sponsorgelden. Woon je thuis dan zou je daar als roeier nog een hele week voor hebben, maar  de meeste van onze jongens en meisjes wonen door de week op de huisvesting van school en dan zou dit weekend mooi wel eens de laatste gelegenheid kunnen zijn om geld van je oma, zus, vader of buurman los te peuteren voor "Serious aan de reis". Maandag gaan we op school inventariseren wie er allemaal al gesponsord zijn, en ik kan je nu al vertellen dat er zonder dat we een slag geroeid hebben nu al een leuk bedrag op de site is binnengekomen.

Het zou leuk zijn als je bij elk bedrag dat binnen komt kunt zien welk roeiteam deze bijdrage bij elkaar gaat roeien.
In het eerste jaar zijn ze druk bezig met een cheque om het bedrag mee naar het glazen huis te brengen. Een decoupeerzaag, blauwe verf en een mooie plaat van het Grafisch Centrum Harlingen zijn daar onderdeel van. Het resultaat laten we donderdag de 19e zien.

Bruggen, nog dertien dagen voor de start.

De afgelopen dagen staan in het teken van de bruggen. Bruggen die hoog genoeg zijn, bruggen die open zouden moeten, bruggen die zelf bediend mogen worden, bruggen die 's nachts open zouden moeten. Bruggen die van de Provincie Fiesland zijn, bruggen die ondanks dat door Provinciale Waterstaat worden onderhouden en bruggen die dan toch door de gemeente worden bediend, die het bedienen op haar beurt weer uitbesteedt aan de kroeg aan de overkant.

Maar iedereen is uiterst lief. Friesland laat zich van haar bijzondere kant zien. En ik heb het gevoel dat het glazen huis mooi meegenomen is maar dat die vriendelijkheid en goedwillendheid bovenal gewoon in al die Friezen zit. 

Het noordelijk deel van de Elfstedenroute is afgesproken. 5 gemeenten en een Provincie werken onafhankelijk van elkaar mee, de brug om 4 uur 's nachts open? We zullen er zijn!

Medelijden met de Gemeente Súdwest-Fryslân heb ik dan ook enorm, 1 gemeente en heeeeel veel bruggen. Sommigen passeren we overdag, en dan durf ik ook gerust om een opening te vragen. Maar sommigen lopen de kans in de nacht gepasseerd te gaan worden, net als in de 'hel van het Noorden'. En dan moet er ook in SWF een brugwachter uit z'n warme bed, door de kou, drie vletten een RIB en een motorboot laten passeren.

Gelukkig heeft de brugwachter die draait een fantastisch voorbeeld om zich aan te spiegelen. Die roeiers in die kleine vletjes die door die brug heen willen. Die stoere jongens en meisjes, mannen en vrouwen die voor Serious Request, schoon drinkwater, zeep, voorlichting en fatsoenlijk sanitair al anderhalf uur de decemberkou trotseren.

Nu al trots? Maandag 16 december om 15:00 uur gaan we van start bij de vlettensteiger van de school in Harlingen. Woensdag 18 december 17:00 uur willen we aankomen bij diezelfde vlettensteiger. Steun Serious Request en maak uw bijdrage via iDeal over via de website.