Gaat het wel goed met die meneer? De bemanning van een vletje, 4 man sterk, maakt zich ernstig zorgen over de uitingen van de meneer in het andere vletje. Die meneer is Matthijs en hij heeft zich zelf voor een uitdaging van 8 km wrikken van Heeg naar Sloten aangemeld. Daarvoor heeft hij een sloepriem laten aanrukken en een overlevingspak aangetrokken.
Van Heeg naar Woudsend gaat alles prima, als ervaren buitensporter en nog ervarener zeeverkenner zit wrikken hem in het bloed en de golfjes in de slootjes doen hem niet zo veel. De grootste uitdaging, lijkt het, om niet uit zijn overlevingspak te drijven van het zweet.
Op het Slotermeer wordt het echter een ander verhaal. De koppige korte golven uit het Zuidoosten en de onverlichte betonning maakt het een stuk onduidelijker en moeilijker koers te houden. In overleg besluiten zowel roeiers als wrikker zich op de goed zichtbare toren van Spannenburg te concentreren, de enige GPS is die in de RIB en die vaart dan ook heen en weer tussen roeiers en wrikker. Margje is in Woudsend achter gebleven met een vletje dat in de slootjes al moeite had met de toenemende Zuidooster.
Dit blijkt ook aardig in de wind te zijn en ze vorderen gestaag, zij het dus onder het genot van enige krachttermen uit het vletje van Matthijs. De aankomst is glorieus. Zowel roeiers als wrikker mogen tevreden zijn over het traject dat met alle slingers in de Wijmerts eerder 10 dan 8 km was. In Sloten worden zij afgelost voor alweer 10 km richting de Heeger Jachthaven, maar die is met de wind mee, en die ploegen komen dan in Heeg ook een stuk verser uit de boot.
We besluiten de stad Stavoren links te laten liggen. We willen vandaag nog naar huis!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten