Verdraaid de verkeerde wekker uitgezet. Dus die van 05:25 ging gewoon. Toch pas om 07:00 op en ontbijten, zalig! Na drie dagen aan boord krijgen we een toespraakje van de schipper. De schoenen bij de deur zijn net een 'bordelle' die moeten netjes in een rijtje. De bedden vandaag wel netjes opgemaakt en de kamers opgeruimd, dusniet zo als gister. Hier en daar wordt een zondaar berispt, dat mag want het is zondag.
Het werkwoord van vandaag is 'passer la serpillère' wat dweilen betekent. Onze mannen zijn goed in puinruimen als het om vaat en de algemene ruimten gaat. Maar hun eigen 'mancaves' zijn nog een dingetje ter 'amelioré' (verbetering).
Na met een groot aantal sluizen naar boven geschut te zijn komen we bij de tunnel, we hebben geluk, het licht staat op groen. Elke 10 meter staat er op de bakboord muur een bordje met hoe ver we zijn. Halverwege komen we in een wat bredere ruimte, het licht staat op rood, er komt een schip van de andere kant. Daarna nog ééntje. Ze noemen het 'une gare de croisement' daar is ook een enorme luchtkoker, zo tocht het lekker door en hebben we geen last van de uitlaatgassen van ons, en de andere schepen. Er is licht aan het eind van de tunnel, Hylke is er van overtuigd dat hij in de hemel is gekomen. Wederom komt de zon door in de middag.
Vandaag gaan we door het Canal du Nord waar we maar 30 cm speling boven het dek hebben. Dus als we onthoofding of in een minder erg geval een flinke bult op het hoofd willen voorkomen, mogen we niet op het roefdak of het dak van het dagverblijf lopen.
Bijzonder vandaag is ook dat we door de tunnel gaan het 'souterrain de Ruyaulcourt' met zijn 4354 meter, een zitoefening.
Het werkwoord van vandaag is 'passer la serpillère' wat dweilen betekent. Onze mannen zijn goed in puinruimen als het om vaat en de algemene ruimten gaat. Maar hun eigen 'mancaves' zijn nog een dingetje ter 'amelioré' (verbetering).
Aan de andere kant van de berg schutten we af. Met een sluis die ons aan elke kant nog 12'5 cm gunt, hebben we een leuke techniek. Voorop aan stuurboord een steekend, voorop aan bakboord een voorlijn. Zo kun je vanaf het voordek alles regelen. De kont gaat toch nergens heen.
De laatste vier sluizen loopt een deel van de jongens met het schip mee, even een frisse neus halen. De telefoons zeggen 12,5 km gelopen, ik geloof ze.
Vastgemaakt in Clery sur Somme, nog snel even voetballen en dan aan de gevulde omelet, rijst, kip en ratatouille, stokbrood en een frisje.
Er wordt druk gewerkt met de woordenboeken, onze mannen redden zich goed in het Engels maar de gespreksgenoten niet. Dus wordt er geïnvesteerd in de Franse taal. Ik ben trots op ze! Oh ja en onze Belgen leren al een aardig woordje Fries!
Vanavond filmavond, Everest, gelukkig Nederlands ondertiteld.
Tot morgen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten