We liggen in de sluis met een Spits en een Canal du Nord schip. Aan dek is het glad, want het vriest. We zijn als eerste aan de beurt want gister toen we aan kwamen varen, een half uur voor het einde van de bedieningstijd, had de sluiswachter besloten dat hij naar huis wilde.
Bij de pont de Bleharis is de grens met Frankrijk. Voor onze schipper betekent dat gedoe met de Fransen. Er moet 'tol' betaald worden voor de vaarwegen naar Parijs toe en er moeten papieren overlegd worden. Ondertussen, in de sluis, staat Ramero op het achterdek, begeleid door Wiebe en Stijn. Het verval van deze sluis is 5,70 en vanmorgen lukte het niet om het touwtje van de bolder af te krijgen. Maar met een hoop loos in de lijn, en de nodige kriebels in de buik, lukt het nu in 1 keer. ( wel vanaf het roefdak...) Bij de sluis van Fresnes zijn we aan de papieren toe. Het schoolschip moet in de computer, dus onze schipper gaat met een dikke map papieren en zijn beurs. Maar wat voor registratienummer we ook proberen...de computer trapt er niet in en dus kunnen we geen 'tol' betalen. De computer kent de definitie 'bateau ecole' niet.
Ramero is de eerste die alleen de sluis uit mag varen. Zonder boegschroef natuurlijk. Bij het manoeuvreren staan we hier aan boord. We zijn inmiddels in Valenciennes aangekomen. Zonder onze wrijfhoutjes verder te beschadigen vaart Ramero de sluis uit. Applaus!
We gaan het proberen, het Canal du Nord in te varen, elke sluis die we nu nog kunnen pakken is mooi, want ze gaan gewoon om 20:30 uur dicht en niet eerder open dan 09:00 uur dus dat wordt verplicht uitslapen, schipper Pascal is wat ontstemd, wij wat minder....
Uw verslaggever is wat in mineur omdat ze haar verhalen niet kwijt kan. De Belgische internetkaart was zomaar op, en in Frankrijk heeft ze er nog geen kunnen bemachtigen. Ademhalen, komt tijd, komt raad. De laatste sluis is al even geleden, we varen nu naar Ecluse de Palluel 1.Nog een kilometer of 4. Geen tegenvaart dus hebben we de grote schijnwerper aan. Een beetje smokkelen aan het begin van de nacht kan geen kwaad.
7:00uur en al twee sluizen gehad. De ene met 10 meter verval, de andere met 5 meter. We hebben een nieuw leerdoel, hoe wapper je een tros van een bolder als je 5 meter lager staat. We stellen een bolder voor, boven op het dak van de onderbouw of de machinekamer in Harlingen.
Bij Mons varen we door een hoop viezigheid, net of ze een vuilniswagen hebben leeggekieperd in het kanaal hier. Verder op wordt het weer schoner zegt Pascal.
Maar op het NMP kanaal drijft niet alleen een hoop plastic maar ook een hele olievlek. Wiebe stuurt. We sturen hier aan boord zonder piloot, dus de instrumenten laten we eigenlijk voor wat ze zijn. Het is op het gevoel de bak door de bocht sturen en proberen niet de kont tegelijkertijd in de wal te drukken. Het is best lastig voor onze mannen om niet 1 of 2 streepjes groen of rood te doen, maar de kop van het schip in de gaten te houden, in de midden te houden, en roer terug te nemen als het schip draait en meer roer te geven als het schip te langzaam draait.
Maar op het NMP kanaal drijft niet alleen een hoop plastic maar ook een hele olievlek. Wiebe stuurt. We sturen hier aan boord zonder piloot, dus de instrumenten laten we eigenlijk voor wat ze zijn. Het is op het gevoel de bak door de bocht sturen en proberen niet de kont tegelijkertijd in de wal te drukken. Het is best lastig voor onze mannen om niet 1 of 2 streepjes groen of rood te doen, maar de kop van het schip in de gaten te houden, in de midden te houden, en roer terug te nemen als het schip draait en meer roer te geven als het schip te langzaam draait.
Tijdens de lunch zijn we bij de laatste sluis voor de Schelde. Daar gaan we dus weer in de bergvaart.
Bij de pont de Bleharis is de grens met Frankrijk. Voor onze schipper betekent dat gedoe met de Fransen. Er moet 'tol' betaald worden voor de vaarwegen naar Parijs toe en er moeten papieren overlegd worden. Ondertussen, in de sluis, staat Ramero op het achterdek, begeleid door Wiebe en Stijn. Het verval van deze sluis is 5,70 en vanmorgen lukte het niet om het touwtje van de bolder af te krijgen. Maar met een hoop loos in de lijn, en de nodige kriebels in de buik, lukt het nu in 1 keer. ( wel vanaf het roefdak...) Bij de sluis van Fresnes zijn we aan de papieren toe. Het schoolschip moet in de computer, dus onze schipper gaat met een dikke map papieren en zijn beurs. Maar wat voor registratienummer we ook proberen...de computer trapt er niet in en dus kunnen we geen 'tol' betalen. De computer kent de definitie 'bateau ecole' niet.
Om te oefenen met het Frans tellen we de pestkaarten beneden in het Frans. Un, deux, etcettera... De Belgische leerlingen spelen soms ook mee. Tussendoor wordt onze kruiplijn steeds lager. De hekken van de opbouw waren al omgeklapt. De bijboot van de woning naar het achterdek, alleen de schoorsteen van de generator staat nog.
Ramero is de eerste die alleen de sluis uit mag varen. Zonder boegschroef natuurlijk. Bij het manoeuvreren staan we hier aan boord. We zijn inmiddels in Valenciennes aangekomen. Zonder onze wrijfhoutjes verder te beschadigen vaart Ramero de sluis uit. Applaus!
Uw verslaggever is wat in mineur omdat ze haar verhalen niet kwijt kan. De Belgische internetkaart was zomaar op, en in Frankrijk heeft ze er nog geen kunnen bemachtigen. Ademhalen, komt tijd, komt raad. De laatste sluis is al even geleden, we varen nu naar Ecluse de Palluel 1.Nog een kilometer of 4. Geen tegenvaart dus hebben we de grote schijnwerper aan. Een beetje smokkelen aan het begin van de nacht kan geen kwaad.
Tot morgen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten