Ramero heeft fantasiën over het beklimmen van de Eiffeltoren als King Kong. Met de regen van vanmorgen en de enorme wind begrijp ik dat wel, een apepakje is geen overbodige luxe.
De bovenste verdieping van de toren was gesloten, toch hebben we het gewaagd om naar boven te gaan. Ontzettend, wat een regen, het was koud en nat, maar toch enorm de moeite waard.
We hebben een heel rondje op de tweede verdieping gelopen, alle windrichtingen gevoeld en de omgeving gescand. Met de trap naar beneden, hetzelfde rondje nog eens, maar dan dat meer beschermd door de windschermen. De souvenierwinkel op de toren was twee keer zo duur als die aan de voet van toren, dus hebben we die bij de voet leeggekocht en mooie herinneringen opgehaald. Daarna naar de eerste verdieping, de beweging van de lift verraste ons toch weer, omdat hij niet alleen zakte maak ook scheef ging langs een poot van de toren. Snel steun zoeken bij een handgreep.
Je raadt het nooit, de zon breekt door en we wandelen verder naar de Champs Elysee. Een souvenirwinkel verblijden we met de aankoop van ansichtkaarten, het stopt met regenen. We zijn in de showwinkels van Peugeot, Mercedes en Toyota geweest, hebben gegeten en geïnternet bij de Mac, en een horloge gekocht bij de Swatch.
Gewapend met een dagkaart voor de metro voor vandaag en morgen, zoeken we de Metro weer op. Na wat gepuzzel staan we uiteindelijk op het goede perron. In Stalingrad willen we overstappen, maar niet voordat we wat gedronken hebben in een café. We kijken wat rond en komen in een Noord Afrikaans café terecht. De knoflook en de pepers worden voor ons van tafel gehaald, de tafels gepoetst en we mogen straks met de PIN betalen. (Pfoe!) De bestelling luidt, 10 cola en een Cassis.
We hebben een heel rondje op de tweede verdieping gelopen, alle windrichtingen gevoeld en de omgeving gescand. Met de trap naar beneden, hetzelfde rondje nog eens, maar dan dat meer beschermd door de windschermen. De souvenierwinkel op de toren was twee keer zo duur als die aan de voet van toren, dus hebben we die bij de voet leeggekocht en mooie herinneringen opgehaald. Daarna naar de eerste verdieping, de beweging van de lift verraste ons toch weer, omdat hij niet alleen zakte maak ook scheef ging langs een poot van de toren. Snel steun zoeken bij een handgreep.
Eenmaal op de eerste verdieping, bekijken we in een filmzaal zonder stoelen een film over de toren, en, is er een lunchroom, daar gaan we aan de capuccino, koffie en warme chocomel, met een chocoladecroissant.
Opgewarmd en voldaan van alle indrukken gaan we naar beneden en lopen richting de Arc de Triomphe. Gelukkig vinden we de tunnel naar het kolossale bouwwerk voor we ons te pletter laten rijden op de rotonde aldaar.
Een kunstenaar in de tunnel trekt onze aandacht, met prachtige potlood-en olieverftekeningen. Thijs zou eigenlijk graag terug gaan om een schilderij te kopen.
Je raadt het nooit, de zon breekt door en we wandelen verder naar de Champs Elysee. Een souvenirwinkel verblijden we met de aankoop van ansichtkaarten, het stopt met regenen. We zijn in de showwinkels van Peugeot, Mercedes en Toyota geweest, hebben gegeten en geïnternet bij de Mac, en een horloge gekocht bij de Swatch.
Lieuwe had voorraden ontvangen voor een bezoek aan de Moulin Rouge. Dat was een flinke tippel, drie kwartier bergopwaarts. Maar het bezoek was een succes, de missie geslaagd, al kwamen we niet verder dan de voordeur, gelukkig.
Gewapend met een dagkaart voor de metro voor vandaag en morgen, zoeken we de Metro weer op. Na wat gepuzzel staan we uiteindelijk op het goede perron. In Stalingrad willen we overstappen, maar niet voordat we wat gedronken hebben in een café. We kijken wat rond en komen in een Noord Afrikaans café terecht. De knoflook en de pepers worden voor ons van tafel gehaald, de tafels gepoetst en we mogen straks met de PIN betalen. (Pfoe!) De bestelling luidt, 10 cola en een Cassis.
De cola wordt door de dochter in de supermarkt om de hoek gehaald, we krijgen allemaal een flesje van een halve liter. Voor de cassis wordt speciaal een mix gemaakt,'sans alcohol'. Moeder, ze heet al snel Beppe, gaat verder met het maken waar de mee bezig was. Sardientjes voor onder de grill, gevuld met peterselie, knoflook, olijfolie, pepers en olijven. Even onder de grill tot ze bruin zijn, gewoon blijven kijken zegt ze. 'Pake' is zeer geïnteresseerd in wat we doen en waar we vandaan komen. We kunnen ons allemaal voorstellen dat dit onze stamkroeg, cq eetcafé wordt, het voelde heel huiselijk aan.
We hebben 20 km gelopen, nog wat getramd, Abdi kwijt geraakt en gelukkig weer gevonden, al met al een fijne dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten